Ο Χάρη Πόττερ. "-Ο Χάρη Πόττερ;"
Σσσσ!! Έλα.
Χάρη!
- Δεν επιτρέπεται να μπουν ανήλικοι μάγοι σήμερα! - Κλείστε την ρημάδα την πόρτα!
- Τι αγένεια! - Χοντροκέφαλοι...
"- Χοντροκέφαλοι;"
"- Ποίους αποκάλεσε χοντροκέφαλους;"
Κανείς δεν πρόκειται να έρθει σε μια παμπ, όπου υπάρχει περίπτωση να του κοπεί το αίμα...
Ο καθηγητής Ντάμπλντορ ζήτησε να φυλάνε το μέρος Παράφρονες σε διαβεβαιώ...
- Τώρα, πες μου τι σημαίνουν όλα αυτά.
- Να χρόνια πριν, οι γονείς του Χάρη Πόττερ, όταν κατάλαβαν ότι επρόκειτο να τους σκοτώσουν.
θυμάσαι, κρύφτηκαν. Πολύ λίγοι γνώριζαν που κρύβονταν,
ένας από αυτούς ήταν ο Σίριους Μπλάκ! - Και το είπε, ξέρεις σε ποιόν!
- Και όχι μόνο ο Μπλάκ, οδήγησε τον ξέρεις ποιόν στους Πόττερ εκείνο το βράδυ,
αλλά επίσης σκότωσε κι έναν από τους φίλους τους, τον Πίτερ Πέτιγκρου.
"- Τον Πίτερ Πέτιγκρου;" - Ναι!
"Έτρεχε συνέχεια πίσω από τον Σίριους Μπλάκ;" -Τον θυμάμαι,
-Είχε γίνει η σκιά του Σίριους.
"Αλλά τι του συνέβη;" -Ο Πίτερ προσπάθησε να προειδοποιήσει τους Πόττερ,
και ίσως να το είχε καταφέρει, αν δεν συναντούσε έναν παλιό του φίλο…τον Σίριους Μπλάκ.
- Ο Μπλάκ ήταν μοχθηρός, αλλά δεν σκότωσε τον Πέτιγκρου.
Τον κατέστρεψε.
Ένα δάχτυλο! Αυτό απέμεινε μόνο από τον Πέτιγκρου, ένα δάχτυλο! Τίποτε άλλο.
Ναι. Ο Σίριους Μπλάκ ίσως να μην άπλωσε χέρι πάνω στους Πόττερ,
αλλά είναι ο λόγος που σκοτώθηκαν! -Και τώρα θέλει να τελειώσει αυτό που ξεκίνησε.
- Δεν το πιστεύω... - Κι υπάρχουν και χειρότερα...
"Τι μπορεί να είναι χειρότερο;" -Ο Σίριους Μπλάκ ήταν,
και παραμένει έως σήμερα,
ο νονός του Χάρη Πόττερ!
Ρον, κοίτα.
- Συγνώμη, με συγχωρείτε... - Καλά Χριστούγεννα.
"Χάρη τι συνέβη;"
Ήταν φίλος τους…
και τους πρόδωσε.
Ήταν φίλος τους!
Ελπίζω να με βρει.
Γιατί όταν το κάνει, θα είμαι έτοιμος.
Κι όταν με βρει, θα τον σκοτώσω!
"Χάρη;"
Ήρθες...
"Είσαι σίγουρος γι'αυτό Χάρη;" Ξέρεις αυτά είναι πολύ προχωρημένα μαγικά,
...πολύ παραπάνω από το επίπεδό σου.
Είμαι σίγουρος.
Τα έχω όλα έτοιμα.
Η επίκληση που θα προσπαθήσω να σου μάθω, ονομάζεται επίκληση Πατρόνους.
"Την έχεις ακουστά;"
Όχι.
Να, το Πατρόνους, είναι ένα είδος θετικής δύναμης, και για τον μάγο που το χρησιμοποιεί,
λειτουργεί σαν ένα είδος ασπίδας,από την οποία τρέφεται ο Παράφρων, αντί να τραφεί από τον μάγο.
Για να λειτουργήσει, πρέπει να σκεφτείς μια ανάμνησή σου,
μια ευτυχισμένη ανάμνησή σου, μία δυνατή ανάμνησή σου.
"Μπορείς να το κάνεις;" -Ναι. Πολύ ωραία.
Κλείσε τα μάτια σου.
Συγκεντρώσου.
Εξερεύνησε το παρελθόν σου.
"Βρήκες την ανάμνηση;"
Άφησε την να σε γεμίσει,
βύθισε τον εαυτό σου μέσα της,
και μετά πες την επίκληση, Expecto Patronum.
- Expecto Patronum. - Πολύ καλά.
"Πάμε;" -Το ραβδί σου έτοιμο.
Expecto Patronum!
Expecto.... Expecto....
Expect....
Ορίστε.. Έλα, σήκω. Βαθιές ανάσες. Εντάξει.
Δεν περίμενα να το πετύχεις με την πρώτη.
Θα ήταν καταπληκτικό. -Να, φάε αυτό. Θα νοιώσεις καλύτερα.
Πολύ άτιμος Παράφρων αυτός. Όχι όχι.
Αυτό ήταν ένα πνεύμα που μεταμορφώνεται Χάρη.
Ο πραγματικός Παράφρων, θα ήταν χειρότερος. Πολύ πολύ χειρότερος.
Από περιέργεια... "τι σκεφτόσουν;"
"ποία ανάμνηση διάλεξες;" -Την πρώτη φορά που πέταξα με σκούπα.
Δεν ήταν αρκετή, ούτε κατά διάνοια.
Υπάρχει κι άλλη μια... που δεν είναι... ευτυχισμένη,
ακριβώς,
αλλά πραγματικά εκφράζει... την πιο μεγάλη ευτυχία που ένοιωσα ποτέ.
Αλλα΄είναι περίπλοκη. "-Είναι δυνατή;"
Τότε ας την δοκιμάσουμε. "Νοιώθεις έτοιμος;"
Ας το κάνουμε.
Expecto Patronum!
Ναι!
Μπράβο, Χάρη!
Νομίζω πως ήταν αρκετό, για σήμερα. - Ναι, κάθισε εδώ.
Φάε αυτό, βοηθάει πραγματικά.
Και απλά για να το ξέρεις Χάρη,
νομίζω πως τα λεφτά του πατέρα σου έπιασαν τόπο.
Κι αυτό σημαίνει πολλά.
Τον σκεφτόμουν.
Και την μαμά.
Έβλεπα τα πρόσωπά τους...
Μου μιλούσαν.
Απλά μιλούσαν.
Αυτή είναι η ανάμνηση που διάλεξα.
Δεν ξέρω καν αν είναι αληθινή.
Αλλά είναι η καλύτερη που έχω.
Ωραία μέρα! -Πανέμορφη.
Όταν βέβαια δεν σε κάνουν κομμάτια.
"Να σε κάνουν κομμάτια; Μα τι λες;"
Ο Ρόναλντ έχασε τον αρουραίο του. -Δεν έχασα τίποτα!
Η γάτα σου τον σκότωσε. -Βλακείες.
Χάρη έχεις δει πως αυτό το μοβόρικο κτήνος της …
παραμονεύει τριγύρω. -Πάει ο Σκάμπερς.
Ίσως θα'πρεπε εσύ να προσέχεις καλύτερα το κατοικίδιό σου.
Η γάτα σου τον σκότωσε. -Όχι βέβαια.
- Τον σκότωσε. - Όχι.
"Πως πήγε Χάγκριντ;" Η ακροαματική διαδικασία.
Να... πρώτα απ'όλα, τα μέλη της επιτροπής με ρωτούσαν εναλλάξ,
γιατί βρισκόμασταν εκεί.
Κι εγώ σηκώθηκα, είπα αυτά που έπρεπε να πω, ότι ο Γρηγορόραμφος
ήταν καλός ιππόγρυπας, και πάντα καθάριζε τα φτερά του.
Και τότε σηκώθηκε ο Λούσιους Μαλφόϊ, και φαντάζεστε τι είπε...
ότι ο Γρηγορόραμφος ήταν θανατηφόρο και επικίνδυνο πλάσμα,
το οποίο θα σας σκότωνε μόλις σας έβλεπε.
"Και μετά;"
Και μετά ζήτησε το χειρότερο ο καλός μας Λούσιους,
"- ...όχι να σε διώξουν;" - Όχι, δεν με διώχνουν.
Ο Γρηγορόραμφος καταδικάστηκε σε θάνατο!
Αράχνες... θέλουν να χορέψω κλακέτες.
- Δεν θέλω να χορέψω κλακέτες! - Πες το στις αράχνες Ρον.
Εντάξει, θα τους το πω.
"""Ο Πίτερ Πέτιγκρου;""" """Εκείνος ο νεαρός,"""
"""που έτρεχε συνέχεια πίσω από τον Σίριους Μπλάκ...""" """Αν και ήταν μοχθηρός,"
"δεν σκότωσε τον Πέτιγκρου,""" """τον κατέστρεψε!"""
- Σβήσε αυτό το φως! - Συγνώμη.
- Πρόσεχε μικρέ. - Προσπαθούμε να κοιμηθούμε!
Η διαβολιά αποκαταστάθηκε. Σβήσε.
Πόττερ...
γιατί περιπλανιέσαι στους "διαδρόμους μες στη νύχτα;"
Υπνοβατούσα.
Φοβερό το πόσο μοιάζεις του πατέρας σου.
Κι εκείνος ήταν υπερβολικά αλαζόνας. Περιφερόταν καμαρωτός μέσα στο κάστρο…
Ο πατέρας μου δεν περιφερόταν καμαρωτός, ούτε και εγώ.
Τώρα αν δε έχετε αντίρρηση, θα το εκτιμούσα αν χαμηλώνατε το ραβδί σας.
Άδειασε... τις τσέπες σου!
"Τι είναι αυτό;"
- Ένα κομμάτι περγαμηνής. "- Αλήθεια; Άνοιξέ το."
Αποκάλυψε τα μυστικά σου.
Διάβασέ το.
Οι κύριοι Μούνεϊ, Γουόρμτεϊλ, Πάντφουτ και Προνγκς,
στέλνουν χαιρετίσματα στον καθηγητή Σνέιπ,
Συνέχισε.
...και ζητούν να κρατάει την υπερφυσικά μεγάλη του μύτη, έξω από τις ξένες δουλειές.
Αναιδές μικρό.... -Καθηγητά!
Βρε βρε, ο Λούπιν.
Βγήκαμε για μικρό περίπατο, "στο σεληνόφως;"
"Χάρη, είσαι καλά;"
Θα δείξει...
Μόλις κατέσχεσα ένα περίεργο αντικείμενο από τον κύριο Πόττερ,
ρίξε και συ μια ματιά Λούπιν. Μάλλον εντάσσεται στην ειδικότητά σου.
Φαίνεται να είναι γεμάτο σκοτεινή μαγεία. -Πραγματικά αμφιβάλλω γι'αυτό
νομίζω πρόκειται απλώς για μια περγαμηνή που έχει σχεδιαστεί, για να προσβάλλει
...όποιον την διαβάζει. Υποψιάζομαι πως είναι προϊόν Ζόνκο.
Παρ'όλα αυτά,θα ερευνήσω όποια κρυμμένα χαρίσματα ίσως διαθέτει.
Άλλωστε όπως είπες ήδη, εντάσσεται στην ειδικότητά μου.
"Χάρη έρχεσαι μαζί μου σε παρακαλώ;" Καθηγητά, καληνύχτα.
"Κουφός είσαι;" Σβήσε το φως!
Έλα μέσα.
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα Χάρη, πως βρέθηκε στην κατοχή σου αυτός ο χάρτης.
Ειλικρινά είμαι έκπληκτος που δεν τον παρέδωσες.
Δεν σου πέρασε από το μυαλό, πως αυτό στα χέρια του Σίριους Μπλάκ,
"είναι χάρτης που οδηγεί σε σένα;"
Όχι.
Ξέρεις και ο πατέρας σου δεν είχε σε ιδιαίτερη εκτίμηση τους κανόνες,
αλλά εκείνος και η μητέρα σου έδωσαν την ζωή τους, για να σώσουν την δική σου.
Το να ρισκάρεις την θυσία τους, τριγυρνώντας στο κάστρο απροστάτευτος,
μ'εναν φονιά ελεύθερο, μου φαίνεται πολύ άσχημος τρόπος να τους την ξεπληρώσεις.
Δεν θα σε ξανακαλύψω Χάρη,
"με ακούς;" -Μάλιστα κύριε.
Θέλω να επιστρέψεις στον κοιτώνα σου και να παραμείνεις εκεί.
Μην κάνεις Καμιά παράκαμψη. Αν κάνεις, θα το ξέρω.
Καθηγητά...απλώς για να το ξέρετε, νομίζω πως ο χάρτης δεν λειτουργεί σωστά.
Νωρίτερα έδειχνε κάποιον στο κάστρο, κάποιον που ξέρω πως είναι νεκρός.
"Και Ποίος ήταν αυτός;"
Ο Πίτερ Πέτιγκρου.
Αυτό είναι αδύνατο.
Αυτό είδα.
Καληνύχτα καθηγητά.
Ανοίξτε το μυαλό σας!
Η τέχνη της παρατήρησης της κρυστάλλινης σφαίρας βασίζεται στον καθαρισμό του εσωτερικού σας ματιού
και μόνο τότε θα μπορέσετε να δείτε! Δοκιμάστε ξανά.
"Τι έχουμε εδώ;"
"Μπορώ να δοκιμάσω εγώ;"
Το Γκρίμ...μάλλον…
Αγαπητή μου,από την πρώτη στιγμή που πάτησες το πόδι σου στην τάξη μου,
διαισθάνθηκα πως δεν κατέχεις το απαραίτητο πνεύμα,
της ευγενικής τέχνης της μαντείας. Ορίστε κοίτα εδώ...
η καρδιά που θα μαραζώνει για τα επόμενα χρόνια στο στήθος σου
είναι αυτή της γριάς γεροντοκόρης κι η ψυχή σου θα είναι στεγνή, σαν τις σελίδες των βιβλίων
που θα σκίζεις τόσο απελπισμένα.
"Είπα κάτι κακό;"
Τρελάθηκε σου λέω. Εννοώ, όχι κι ότι ήταν πάντα με τα καλά της…
αλλά πλέον είναι ολοφάνερο.
Περίμενε.
Καλύτερα να το πάμε αυτό πίσω. -Δεν γυρνάω πίσω.
Εντάξει.Τα λέμε. - Τα λέμε αργότερα.
Χάρη Πόττερ...
Καθηγήτρια Τρελόνι. Εκείνος θα επιστρέψει απόψε!
"Παρακαλώ;"
Απόψε, εκείνος που πρόδωσε τους φίλους του, και καταδικάστηκε για φόνο…
θα ελευθερωθεί,
θα χυθεί αθώο αίμα,
και υπηρέτης και αφέντης θα επανασυνδεθούν, για άλλη μια φορά!
Συγνώμη αγαπητό μου αγόρι, "είπες κάτι;"
Όχι.
Τίποτα.
Δεν το πιστεύω πως θα σκοτώσουν τον Γρηγορόραμφο. Είναι τόσο φρικτό.
Και μόλις χειροτέρεψε. "-Τι είπα; Ο πατέρας είπε..."
…ότι μπορώ να κρατήσω την κεφαλή του Γρηγορόραμφου. Θα το δωρίσω στην αίθουσα Γκριφιντόρ
Αυτό θα είναι τέλειο.
Κοίτα ποίοι ήρθαν. "Ήρθατε να δείτε το θέαμα;"
Βρωμερή σατανική κατσαριδούλα!
Ερμιόνη όχι!
Δεν το αξίζει.
"Μαλφόϊ, είσαι καλά;"
Πάμε να φύγουμε! -Μη πείτε κουβέντα!
Ένοιωσα πολύ καλά. -Αυτό δεν ήταν καλό...ήταν εξαιρετικό!
Μα δείτε τον με την μυρωδιά των δέντρων και τον αέρα που περνάει απ'τα κλαδιά τους.
"Γιατί δεν τον ελευθερώνουμε απλώς;"
Θα καταλάβουν ότι το έκανα εγώ, και θα βάλω τον Ντάμπλντορ σε μπελάδες.
Θα έρθει και ο Ντάμπλντορ ξέρεις.
Είπε πως θέλει να βρίσκεται μαζί μου, όταν θα...
...όταν θα γίνει.
Ο Ντάμπλντορ είναι εξαιρετικός άνθρωπος.
Εξαιρετικός άνθρωπος.
Θα μείνουμε κι εμείς μαζί σου Χάγκριντ. Δεν θα κάνετε τίποτα τέτοιο!
Νομίζεις πως θα σας αφήσω "ν'αντικρύσετε τέτοιο θέαμα; Όχι"
Πιείτε το τσάι σας και φύγετε. Πριν φύγεις Ρον...
Σκάμπερς! Είσαι ζωντανός!
Να προσέχεις περισσότερο τα ζωάκια σου. -Κάποιος χρωστάει μια συγνώμη.
Σωστά... την επόμενη φορά που θα δω τον Στραβοκάνη, θα του το πω.
Εμένα εννοούσα!
" Τι ήταν αυτό;"
Χάγκριντ...
Έρχονται.
Όχι από εδώ.
Κοντεύει να σκοτεινιάσει. Δεν θα'πρεπε να βρίσκεστε εδώ.
Αν σας δει κανείς έξω από το κάστρο τέτοια ώρα, θα'χουμε μπελάδες.
Μεγάλους μπελάδες! Κι ειδικά εσύ Χάρη.
Γρήγορα γρήγορα!
Χάγκριντ,
θα είναι εντάξει. Θα είναι καλά. Άντε άντε.
-Αυτός είναι ο Λινγκ που βλέπεις -Στη πλαγιά.
-Στη πλαγιά-- Aχ, Χάγκριντ. -Καθηγητά Ντάμπλντορ
- Καλησπέρα. - Υπουργέ.
"-Τσάι θέλετε;" -Όχι Χάγκριντ.
-Κύριοι -Θα ήθελα ένα Τσάι.
"Να συνεχίσουμε με τις δουλειές μας;"
Μετά από σχετική απόφαση της επιτροπής για το πλάσμα,
τον ιππόγρυπα που ονομάζεται Γρηγορόραμφος,
τον καταδίκασαν σε θάνατο, και θα εκτελεστεί σήμερα το σούρουπο.
-Έλα τώρα Χάγκριντ.
Όλα θα είναι εντάξει.
"Τι;"
Νόμισα πως μόλις είδα...
...τίποτα. Πάμε.
Δεν ήθελε κακό.
Όχι...
Με δάγκωσε! Σκάμπερς!
"Ρον;"
Ρον! Σκάμπερς! Έλα πίσω!
Περίμενε!
- Σκάμπερς! Με δάγκωσες. "Χάρρυ ,συνειδητοποιείς ποιο δέντρο είναι αυτό;"
Αυτό δεν είναι καλό. Ρον! Τρέξε!
Χάρη, Ερμιόνη, τρέξτε!
Είναι το Γκρίμ!
- Χάρη! - Ρον!
- Χάρη!
Βοήθεια! Ρον!
-Ρον! Ρον! -Ρον!
Έλα.
Σκύψε!
Χάρη!
Συγνώμη. -Μην σε νοιάζει.
"Που λες να οδηγεί αυτό;" -Έχω μια υποψία.
Ελπίζω μόνο να κάνω λάθος.
Βρισκόμαστε στην Καλύβα "έτσι;"
Έλα.
Ρον!
"Είσαι καλά;" "- Ο σκύλος; Που είναι;"
- Γρήγορα, είναι παγίδα! Αυτός είναι ο σκύλος! -Είναι ένας Ανιμάγκους!
Αν θες να σκοτώσεις τον Χάρη, θα πρέπει να σκοτώσεις και μας.
Όχι. μόνο ένας θα πεθάνει απόψε.
Κι αυτός θα'σαι εσύ!
"Θα με σκοτώσεις Χάρη;"
Expelliarmus!
Λοιπόν Σίριους, "είσαι λίγο αδέξιος, έτσι;"
Επιτέλους η σάρκα αντανακλά την εσωτερική σου τρέλα.
Εσύ άλλωστε γνωρίζεις τα πάντα για "την εσωτερική τρέλα, έτσι Ρέιμους;"
- Τον βρήκα! - ΤΟ ξέρω.
- Βρίσκεται εδώ.
- Ας τον σκοτώσουμε! Σας εμπιστεύτηκα...
κι όλον αυτό τον καιρό... ήσασταν φίλος του!
Είναι λυκάνθρωπος. Γι'αυτό χάνει μαθήματα.
"Πόσο καιρό το γνωρίζεις;"
Από τότε που ο καθηγητής Σνέιπ, μας έβαλε την εργασία. -Λοιπόν Ερμιόνη,
είσαι η πιο έξυπνη μάγισσα, της ηλικίας σου, που γνώρισα ποτέ.
Φτάνουν οι κουβέντες Ρέιμους, ας τον σκοτώσουμε!
- Περίμενε! - Περίμενα αρκετά!
12 χρόνια περίμενα,
στο Αζκαμπάν.
Πολύ καλά. Σκότωσέ τον.
Αλλά περίμενε ένα λεπτό ακόμα. Ο Χάρη έχει το δικαίωμα να μάθει γιατί.
Ξέρω γιατί.
Πρόδωσες τους γονείς μου.
Είσαι ο λόγος που είναι νεκροί. -Όχι, Χάρη δεν ήταν αυτός.
Κάποιος πρόδωσε τους γονείς σου,
αλλά ήταν κάποιος που έως πολύ πρόσφατα, τον νόμιζα νεκρό.
"Ποίος ήταν τότε;" Ο Πίτερ Πέντιγκρου.
βρίσκεται σ'αυτό το δωμάτιο. Αυτή τη στιγμή.
Βγές έξω Πίτερ!
Βγές έξω να παίξουμε! -Expelliarmus!
Η εκδίκηση είναι γλυκιά,
ελπίζω να είμαι εγώ αυτός που θα σε συλλάβει.
Σέβερους...
Το είπα του Ντάμπλντορ πως βοηθούσες τον φίλο σου να μπει στο κάστρο, και τώρα να και η απόδειξη.
- Εξαιρετικό Σνέιπ.
Όπως πάντα, δημιουργείς περίπλοκους συλλογισμούς, και βγάζεις πάντα λάθος συμπεράσματα.
Τώρα αν μας επιτρέπεις, ο Ρέιμους κι εγώ, έχουμε κάποιες μισοτελειωμένες δουλειές
... να τακτοποιήσουμε. Δώσε μου μια αφορμή. Σ'εκλιπαρώ.
- Σέβερους μην είσαι ανόητος. - Του'χει γίνει συνήθεια πλέον.
- Σιώπα Σίριους! Ηρέμησε Ρέιμους!
Πως ακούγεστε οι δύο σας... τσακώνεστε σαν ζευγάρι παντρεμένων γέρων.
Κι εσύ δεν πας να παίξεις "με το σετ χημείας σου;"
Θα μπορούσα να το κάνω ξέρεις.
Αλλά γιατί να στερήσω τη χαρά από τους Παράφρονες, που αδημονούν τόσο να σε δουν.
"Διακρίνω μια σπίθα φόβου;" Ναι
Το φιλί ενός Παράφρονα... μόνο να φανταστώ μπορώ,
πως θα είναι να το υποστείς, και θα είναι επίσης ανυπόφορο να το δει κανείς. θα κάνω ό,τι μπορώ.
Σέβερους σε παρακαλώ!
Μετά από σένα.
Expelliarmus!
"Χάρη! Τι έκανες μόλις;" - Επιτέθηκες σε καθηγητή!
- Πες μου για τον Πίτερ Πέτιγκρου. -Πηγαίναμε μαζί σχολείο
και τον νομίζαμε φίλο μας.
Όχι! Ο Πέτιγκρου είναι νεκρός.Εσύ τον σκότωσες. -Δεν το έκανε.
Έτσι νόμιζα κι εγώ, ώσπου είπες πως είδες τον Πέτιγκρου στον χάρτη.
Ο χάρτης έλεγε ψέματα. Ο χάρτης δεν λέει ποτέ ψέματα.
Ο Πέτιγκρου είναι ζωντανός! Και βρίσκεται ακριβώς εκεί!
- Είναι τρελός! - Όχι εσύ...ο αρουραίος σου!
- Ο Σκάμπερς είναι στην οικογένειά μου εδώ και... - ...12 χρόνια!
Φοβερή μακροβιότητα για έναν κοινό αρουραίο.
"Του λείπει ένα δάχτυλο, έτσι;" "-Και τι μ'αυτό;"
- Το μόνο πράγμα που βρήκαν από τον Πέτιγκρου, ήταν... - ...το δάχτυλό του!
Ο αχρείος παρέμεινε κρυμμένος, ώστε να τον νομίζουν νεκρό!
Και μετά μεταμορφώθηκε σε αρουραίο! -Δείξε μου.
Δώστου τον Ρον. "ΤΙ προσπαθείς να του κάνεις;"
Σκάμπερς!
Άσε τον ήσυχο! Άσε τον! Μα τι κάνεις!
Ρέιμους!
Σίριους!
Παλιοί μου φίλοι!
Μοιάζεις τόσο του πατέρα σου!
Ίδιος ο Τζέιμς! Ήμασταν οι καλύτεροι φίλοι… -Πως τολμάς να μιλάς του Χάρη!
Πως τολμάς να μιλάς για τον Τζέιμς μπροστά του!
"Πούλησες τον Τζέιμς και την Λίλυ στον Βόλτεμορτ;" Δεν ήθελα να...
Θεέ μου, δεν έχετε ιδέα τι όπλα έχει...
Αναρωτήσου Σίριους... "- Τι θα έκανες;"
"- Εσύ τι θα έκανες; Θα προτιμούσα να " πεθάνω, παρά να προδώσω τους φίλους μου!
Χάρη, ο Τζέιμς δεν θα ήθελε να πεθάνω...
Ο μπαμπάς σου θα με λυπόταν, θα μου έδειχνε οίκτο!
Ακόμη κι αν δεν σε σκότωσε ο Βόλτεμορτ, θα σε σκοτώσουμε εμείς! Μαζί!
- Όχι!
- Χάρη, αυτός ο άνθρωπος... - Ξέρω τι είναι...
Αλλά θα τον πάμε στο κάστρο.
Ευλογημένος να'σαι αγόρι μου! -Άσε με!
Είπα ότι θα σε πάμε στο κάστρο.
Μετά, θα σε αναλάβουν οι Παράφρονες.
Συγνώμη για την δαγκωματιά. Σε δάγκωσα λιγάκι παραπάνω.
"Λιγάκι; Λιγάκι;" Παραλίγο να μου κόψεις το πόδι.
Τον αρουραίο προσπαθούσα να πιάσω.
Συνήθως, είμαι πολύ ευχάριστος ως σκύλος.
Για την ακρίβεια, αρκετές φορές ο Τζέιμς μου πρότεινε, να μεταμορφωθώ μόνιμα σε σκύλο.
Η ουρά δεν μ'ενοχλεί, αλλά τους ψύλλους δεν τους αντέχω.
Εντάξει.
Καλύτερα να φύγεις. Όχι, μην σε νοιάζει,
όλα είναι καλά. Θα μείνω.
Πήγαινε εσύ, θα μείνω εγώ.
"Θα είσαι εντάξει;" Μια χαρά, πήγαινε.
Μοιάζει να πονάει πολύ. -Πονάει πολύ.
Μπορεί να χρειαστεί... να μου το κόψουν.
Μην σε νοιάζει θα το φτιάξουν.
Είναι πολύ αργά. Θα πρέπει να μου το κόψουν.
"Δεν είναι πανέμορφο;"
Ποτέ δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που πέρασα αυτές τις πόρτες.
Θα ήταν καλά να το ξανακάνω σαν ελεύθερος άνθρωπος.
Ήταν πολύ ευγενικό αυτό που έκανες πριν.
Δεν του αξίζει.
Σκέφτηκα απλώς πως ο μπαμπάς μου δεν θα ήθελε οι δυο καλύτεροί του φίλοι…
να γίνουν δολοφόνοι.
Εξάλλου,αν πεθάνει, πεθαίνει μαζί του και η αλήθεια.
Αν παραμείνει ζωντανός, είσαι ελεύθερος.
Μεταμόρφωσε με σε σκουλήκι. Αλλά όχι στους Παράφρονες,
Νόμιζα πως είμαστε φίλοι. Δεν θα τους αφήσεις να με δώσουν στους…
"Παράφρονες έτσι; " Ήμουν ο αρουραίος σου!
Γλυκό κορίτσι...έξυπνο κορίτσι -Εσύ...
Δεν ξέρω αν το ξέρεις Χάρη,
όταν γεννήθηκες, ο Τζέιμς και η Λίλυ μ'έκαναν νονό σου.
Το ξέρω.
Θα το καταλάβαινα αν επέλεγες να παραμείνεις με τον θείο σου,
αλλά αν ποτέ επιθυμούσες ένα διαφορετικό σπιτικό...
"Να έρθω να μείνω μαζί σου;"
Θα το καταλάβαινα αν δεν το ήθελες...
Χάρη!
Ρέιμους, παλιέ μου φίλε... "πήρες το φίλτρο σου απόψε;"
Ξέρεις Ποίος είσαι πραγματικά Ρέιμους! Μέσα σ'αυτή την καρδιά ζεις πραγματικά! Εδώ!
Το υπόλοιπο είναι απλώς σάρκα!
Expelliarmus!
- Χάρη!
- Ρέιμους! Ρέιμους!
Τρέξτε! Τρέξτε!
Περιμένετε! - Περιμένετε!
- Ερμιόνη…κακή ιδέα.
"Καθηγητά;"
"Καθηγητά Λούπιν;"
Καλό σκυλάκι...
Εδώ είστε... Πόττερ...
Ο Σίριους!
Γύρνα πίσω, Πόττερ!
Σίριους.
Όχι... Σίριους!
Expecto Patronum!
"Χάρη;"
Είδα τον μπαμπά μου.
"Τι;"
Έδιωξε τους Παράφρονες.
Τον είδα στην άλλη άκρη της λίμνης.
Άκουσε Χάρη, συνέλαβαν τον Σίριους.
Από στιγμή σε στιγμή, οι Παράφρονες θα του δώσουν το φιλί.
Θα τον σκοτώσουν! -Όχι είναι κάτι χειρότερο.
Πολύ χειρότερο.
Θα ρουφήξουν την ψυχή του.
Κύριε διευθυντά, πρέπει να τους σταματήσετε!
Έπιασαν τον λάθος άνθρωπο! -Ο Σίριους είναι αθώος.
Ο Σκάμπερς το έκανε. "-Ο Σκάμπερς;"
Ο αρουραίος μου κύριε.
Δεν είναι όμως πραγματικός αρουραίος. Ήταν ο αρουραίος του αδερφού μου.
-Μέχρι που του έδωσαν μία κουκουβάγια., Εμείς γνωρίζουμε την αλήθεια.
Σας παρακαλώ, πιστέψτε μας. -Σας πιστεύω δεσποινίς Γκρέιντζερ,
Δεν νομίζω πως ο λόγος τριών 13χρονων μάγων θα πείσει τους υπόλοιπους.
Η φωνή ενός παιδιού, όσο ειλικρινής και αληθινή,
δεν έχει Καμιά σημασία, γι'αυτούς που έχουν ξεχάσει ν'ακούν.
Μυστηριώδες πράγμα ο χρόνος...
Δυνατό...
και επικίνδυνο, όταν ανακατεύεται κανείς μ'αυτό...
Ο Σίριους Μπλάκ βρίσκεται σ'ένα κελί στον ψηλότερο πύργο.
Γνωρίζετε τους νόμους δεσποινίς Γκρέιντζερ.
Δεν πρέπει να σας δουν.
Και πιστεύω πως θα τα καταφέρετε να επιστρέψετε πριν την τελευταία στιγμή.
Αν όχι, οι συνέπειες, θα είναι πολύ φρικτές για να τις συζητήσουμε.
Αν επιτύχετε απόψε,
θα σωθούν περισσότερες από μια, ζωές.
Τρία στριψίματα αρκούν.
Παρεμπιπτόντως,
όταν έχω αμφιβολίες βρίσκω πως το καλύτερο μέρος να ξεκινήσω, είναι ακολουθώντας τα βήματά μου.
Καλή τύχη.
"Τι διάβολο ήταν όλα αυτά;"
Συγνώμη Ρον, αλλά εσύ δεν μπορείς να περπατήσεις.
"Τι συνέβη μόλις τώρα;"
"Που είναι ο Ρον;" -7:30...
"Που βρισκόμασταν στις 7:30;"
Δεν ξέρω... "Στην καλύβα του Χάγκριντ;"
Πάμε, δεν πρέπει να μας δουν.
Ερμιόνη.
Ερμιόνη περίμενε!
Ερμιόνη σε παρακαλώ, πες μου τι κάνεις.
Βρωμερή σατανική κατσαριδούλα!
Μα... αυτοί είμαστε εμείς...
Ερμιόνη όχι δεν το αξίζει!
Αυτό δεν είναι φυσιολογικό!
Αυτό είναι χρονικός συντονιστής Χάρη.
Μου τον έδωσε η Μαγκόναγκαλ, το πρώτο τρίμηνο.
Μ'αυτό πήγαινα στα μαθήματά μου όλο το χρόνο.
"Εννοείς, γυρίζοντας πίσω στον χρόνο;" -Ναι
Προφανώς ο Ντάμπλντορ ήθελε να γυρίσουμε πίσω αυτήν ακριβώς την χρονική στιγμή.
Προφανώς συνέβη κάτι, που θέλει να το αλλάξουμε.
Καλό χτύπημα!
Ευχαριστώ.
Έρχεται ο Μαλφόϊ.
- Τρέχα. -Μην πεις κουβέντα σε κανέναν.
Θα τον πιάσω.
Αυτό μ'έκανε να νοιώσω καλά... "Μόνο καλά; Εξαιρετικά!"
Πάμε στον Χάγκριντ.
Κοίτα, Ο Γρηγορόραμφος είναι ακόμη ζωντανός.
Μα βέβαια...
"Θυμάσαι τι είπε ο Ντάμπλντορ;"
Αν επιτύχουμε, θα σωθούν περισσότερες από μια, ζωές.
Πάμε.
Έρχονται. Καλύτερα να κάνουμε γρήγορα.
Πρέπει να δουν τον Γρηγορόραμφο πριν τον κλέψουμε,
αλλιώς θα νομίσουν πως τον ελευθέρωσε ο Χάγκριντ.
Ο Σκάμπερς! Είναι ζωντανός!
Αυτός είναι Ο Πέτιγκρου.
Δεν μπορείς Χάρη. -Πρόδωσε τους γονείς μου...
"- ...περιμένεις να κάτσω απλά εδώ;" - Ναι, και έτσι πρέπει να κάνεις.
Χάρη, βρίσκεσαι στην καλύβα του Χάγκριντ αυτή τη στιγμή.
Αν ορμήσεις μέσα τώρα, όλοι θα νομίσουν πως τρελάθηκες.
Συμβαίνουν τρομερά πράγματα στους μάγους που ανακατεύονται με τον χρόνο Χάρη.
Δεν πρέπει να μας δουν.
Δεν φεύγουμε...
"Γιατί δεν φεύγουμε;"
"Είσαι τρελή;"
Πόνεσε αυτό!
Συγνώμη.
Φεύγουμε από την πίσω πόρτα. Πάμε!
"Έτσι φαίνονται τα μαλλιά μου από πίσω;"
"Τι;"
Νόμισα πως μόλις είδα...
άσε, τίποτα. -Πάμε!
Πήγαινε από γύρω. Πήγαινε!
Άσε με.
Υπουργέ, πιστεύω πως θα πρέπει να υπογράψω κι εγώ.
Ναι, πολύ καλά.
Γρηγορόραμφε, έλα γρήγορα μαζί μας.Έλα!
Συνέχισε να προσπαθείς, άντε.
Γρηγορόραμφε γρήγορα!
- Το όνομά σας μόνο, σε αυτή την γραμμή. - Έχω και μακρύ όνομα...
Γρηγορόραμφε κάνε γρήγορα!
Έλα Γρηγορόραμφε,
Έλα να πάρεις το κουνάβι!
-Έλα! Εδώ είναι! -Από εδώ, ακολουθήστε με.
- Κοιτάξτε εδώ τώρα. "- Που;"
Κοιτάξτε πέρα από τις πέτρες. "-Τι πρέπει να δω;"
Ο καθηγητής Γκίμιτ έφτιαξε αυτό τον κήπο όταν ήταν διευθυντής.
- Πραγματικά. "- Και όλες τις φράουλες, βλέπετε;"
Έλα Γρηγορόραμφε, -Δεν βλέπω φράουλες.
Εκεί, κοιτάξτε. "-Που;"
-Εκεί -Από εδώ
-Να τελειώνουμε -Εντάξει.
"Μα που είναι;"
Μόλις τώρα το είδα το κτήνος.
- Πριν ένα λεπτό! - Πολύ περίεργο...
Γρηγορόραμφε
Έλα τώρα Ντάμπλνοτρ, προφανώς κάποιος κάνει διαβολιές.
"-Χαγκριντ;" Γρηγορόραμφε
Δεν νομίζω πως ο υπουργός υπονοεί πως το έκανες εσύ Χάγκριντ,
"άλλωστε πως θα μπορούσες;" Βρισκόσουν συνεχώς μαζί μας.
-Σωστά
Πρέπει να ψάξουμε την περιοχή!
Ψάξτε και τους ουρανούς αν χρειαστεί υπουργέ.
Εν τω μεταξύ, θα ήθελα ένα ωραίο φλιτζάνι τσάι, ή ένα μεγάλο ποτήρι μπράντυ.
Δήμιε, οι υπηρεσίες σου δεν χρειάζονται πλέον.
Ευχαριστώ.
Καθηγητά, δεν θα βρεις μικρά ποτήρια σε αυτό το σπίτι.
-Από δω.
"- Και τώρα;" - Θα σώσουμε τον Σίριους.
"- Πως;" - Ιδέα δεν έχω.
Κοίτα, ο Λούπιν είναι. -Immobulus!
Έρχεται και ο Σνέιπ.
Και τώρα περιμένουμε.
Τουλάχιστον κάποιος περνάει καλά. -Ναι.
"- Ερμιόνη;" "- Ναι;"
Προηγουμένως στην λίμνη, που βρισκόμουν με τον Σίριους,
πραγματικά είδα κάποιον.
Αυτός ο κάποιος έδιωξε τους Παράφρονες.
"Με το Πατρονους; "
Άκουσα τον Σνέιπ να λέει στον Ντάμπλντορ,
πως σύμφωνα με εκείνον,
μόνο ένας πολύ ισχυρός μάγος θα μπορούσε να το δημιουργήσει.
Ήταν ο μπαμπάς μου.
Ο μπαμπάς μου δημιούργησε το Πατρονους.
- μα ο μπαμπάς σου είναι... - ...νεκρός. Το ξέρω.
Απλά σου λέω αυτό που είδα.
Ερχόμαστε.
"Είδες τον Σίριους που μου μιλούσε εκεί;"
- Μου ζήτησε να πάω να μείνω μαζί του. - Αυτό είναι θαυμάσιο!
Αφού τον ελευθερώσουμε, δεν θα χρειαστεί να ξαναγυρίσω ποτέ στους Ντέρσλεϊ.
Θα είμαστε μόνο εγώ κι εκείνος.
Μπορούμε να ζήσουμε στην εξοχή.
Σε κάποιο μέρος που να μπορούμε να βλέπουμε τον ουρανό.
Νομίζω πως θα του αρέσει αυτό, μετά από τόσα χρόνια στο Άζκαμπαν.
Χάρη!
Τρέξε!
Πάμε.
"- Τι κάνεις;" - Σου σώζω τη ζωή.
Ευχαριστώ.
Ωραία, τώρα έρχεται καταπάνω μας. Δεν το σκέφτηκα αυτό. Τρέξε!
Ήταν τόσο τρομακτικό αυτό...
Ο καημένος ο καθηγητής Λούπιν περνάει πολύ άσχημη βράδια.
Ο Σίριους... Πάμε!
Αυτό είναι φρικτό. -Μην ανησυχείς,
θα έρθει ο μπαμπάς μου, και θα κάνει το Πατρονους.
Τώρα, όπου να'ναι.
Ακριβώς εκεί, θα δεις.
Χάρη άκουσέ με, δεν έρχεται κανείς.
Μην ανησυχείς, θα έρθει.
-Σίριους -Πεθαίνετε...
και οι δύο σας...
Χάρη!
Expecto Patronum!
Είχες δίκιο Ερμιόνη.
δεν ήταν ο μπαμπάς μου αυτός που είδα νωρίτερα... Εγώ ήμουν!
Τον εαυτό μου είδα να κάνει το Πατρονους πριν!
Ήξερα πως μπορούσα να το κάνω αυτή την φορά, επειδή...
το είχα κάνει ήδη!
"- Βγάζει νόημα αυτό;" - Όχι!
Αλλά δεν μου αρέσει να πετάω...
Bombarda!
Θα σας είμαι παντοτινά ευγνώμων γι'αυτό.
Και στους δυο σας.
- Θέλω να έρθω μαζί σου. - Ίσως κάποια μέρα...
Για κάποιο χρονικό διάστημα, η ζωή μου θα είναι πολύ απρόβλεπτη.
Εξάλλου,
είναι γραφτό σου να είσαι εδώ. -Μα είσαι αθώος.
Και συ το γνωρίζεις.
Και προς το παρόν, αυτό μου αρκεί.
Θα έχεις βαρεθεί να το ακούς..
Μοιάζεις τόσο του πατέρα σου...
Εκτός από τα μάτια...
έχεις... -...τα μάτια της μητέρας μου.
Είναι σκληρό που εγώ πέρασα τόσο πολύ καιρό με τον Τζέιμς και την Λίλυ, κι εσύ τόσο λίγο,
αλλά να ξέρεις αυτό...
η αγάπη των άλλων δεν μας αφήνει ποτέ πραγματικά.
Και μπορείς πάντα να τους βρεις...
...εδώ μέσα.
Πραγματικά είσαι η εξυπνότερη μάγισσα της ηλικίας σου.
Πρέπει να φύγουμε.
"- Λοιπόν;" - Είναι ελεύθερος. Τα καταφέραμε!
"Τι καταφέρατε;"
Καληνύχτα.
"Πως πήγατε εκεί;"
Μόλις σας μιλούσα εκεί! Και τώρα βρίσκεστε εκεί!
"- Για ποίο πράγμα μιλάει Χάρη;" - Δεν ξέρω.
Μα Ρον, πως γίνεται να βρισκόμαστε "σε δυο διαφορετικά σημεία ταυτόχρονα;"
Γεια σου Χάρη.
Σε είδα που ερχόσουν.
Εγώ είχα χειρότερη όψη, πίστεψέ με.
Σας απέλυσαν.
Όχι, παραιτήθηκα.
"Παραιτηθήκατε;" "Γιατί;"
Προφανώς, κάποιου του ξέφυγε η κατάστασή μου.
Μέχρι τέτοια ώρα αύριο, θα άρχιζαν να μειώνονται οι διδακτικές μου ώρες,
και οι γονείς δεν θα ήθελαν... κάποιον σαν εμένα να διδάσκει τα παιδιά τους.
- Μα ο Ντάμπλντορ... - Ο Ντάμπλντορ, ήδη…
ρίσκαρε πολλά για χάρη μου.
Άλλωστε, άνθρωποι σαν και μένα...
να, ας πούμε απλά πως, προτιμώ να είμαι μόνος.
"Γιατί δείχνεις τόσο δυστυχισμένος Χάρη;"
Τίποτε απ'όλα αυτά δεν είχε σημασία.
Ο Πέτιγκρου διέφυγε. "-Δεν είχε σημασία;"
Χάρη είχε τρομερή σημασία. Βοήθησες ν'αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Έσωσες έναν αθώο άνθρωπο από μια φρικτή τύχη.
Όλα αυτά είχαν τρομερή σημασία και διαφορά.
Αν είμαι περήφανος για κάτι,
είναι για το πόσα έμαθες αυτό τον χρόνο.
Και εφόσον δεν είμαι πλέον καθηγητής σου, δεν νοιώθω….
την παραμικρή ενοχή, επιστρέφοντάς σου αυτό.
Και τώρα θα σε αποχαιρετήσω,
σίγουρος πως θα ξανασυναντηθούμε κάποτε.
Έως τότε...
η διαβολιά αποκαταστάθηκε.
Κάνε πίσω, είπα, Αλλιώς θα σε πάω πάνω και θα σε δείρω.
Χάρη, να'σαι.
"- Χάρη; Που στο καλό το βρήκες;"
"- Μπορώ να δοκιμάσω και εγώ; " Μετά από σένα βέβαια.
"- Για ποίο πράγμα μιλάτε;" - Ησυχία.
Αφήστε τον άνθρωπο να περάσει. -Δεν ήθελα να το ανοίξω Χάρη,
δεν ήταν καλά τυλιγμένο... - Αυτοί με ανάγκασαν να το κάνω.
- Όχι βέβαια!
- Είναι Αστραπή. - Η ταχύτερη σκούπα του κόσμου!
- Για μένα!
"Ποίος την έστειλε;" "- Ποίος ξέρει;"
Αυτό ήταν μαζί.
Άντε Χάρη, να την δούμε!
"Πόσο γρήγορη είναι Χάρη;"
Subtitles by the X-m@n